USTAWA  
z dnia 24 czerwca 1994 r. 
o własności lokali. 
(Tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903)  
 
 
Rozdział 1 
Przepisy ogólne 
 
Art. 1. 
1.	Ustawa określa sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali  
mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych  
lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. 
2.	W zakresie nie uregulowanym ustawą do własności lokali stosuje się przepisy  
Kodeksu cywilnego. 
 
Art. 2. 
1.	Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej  
"lokalami", mogą stanowić odrębne nieruchomości. 
2.	Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona  
trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały  
pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich  
potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do  
samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne  
niż mieszkalne. 
3.	Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 2, stwierdza starosta w formie  
zaświadczenia. 
4.	Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby  
nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach  
nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a  
w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami  
przynależnymi". 
5.	Lokale wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi zaznacza się na rzucie  
odpowiednich kondygnacji budynku, a w razie położenia pomieszczeń  
przynależnych poza budynkiem mieszkalnym – także na wyrysie z operatu  
ewidencyjnego; dokumenty te stanowią załącznik do aktu ustanawiającego  
odrębną własność lokalu. 
6.	W razie braku dokumentacji technicznej budynku, zaznaczeń, o których mowa w  
ust. 5, dokonuje się, zgodnie z wymogami przepisów prawa budowlanego, na  
koszt dotychczasowego właściciela nieruchomości, o ile strony umowy o  
ustanowienie odrębnej własności lokalu nie postanowiły inaczej. 
 



Art. 3. 
1.	W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w  
nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można  
żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna  
własność lokali. 
2.	Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie  
służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. 
3.	Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada  
stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń  
przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z  
pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali  
niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi  
powierzchni użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń  
przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z  
pomieszczeniami do nich przynależnymi. 
4.	Do wyznaczenia stosunku, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest określenie,  
oddzielnie dla każdego samodzielnego lokalu, jego powierzchni użytkowej wraz z  
powierzchnią pomieszczeń do niego przynależnych. 
5.	Jeżeli nieruchomość, z której wyodrębnia się własność lokali, stanowi grunt  
zabudowany kilkoma budynkami, udział właściciela lokalu wyodrębnionego w  
nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu  
wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni  
użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. 
6.	W wypadku gdy na podstawie jednej czynności prawnej dokonanej przez  
właściciela lub przez wszystkich współwłaścicieli nieruchomości następuje  
wyodrębnienie wszystkich lokali, wysokość udziałów, o których mowa w ust. 1,  
określają odpowiednio w umowie właściciel lub współwłaściciele. 
7.	W budynkach, w których nastąpiło wyodrębnienie własności co najmniej jednego  
lokalu i ustalenie wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej bez  
uwzględnienia powierzchni pomieszczeń przynależnych lub w sposób inny niż  
określony w ust. 3, a przy wyodrębnianiu kolejnych lokali ustalano wysokość  
udziałów w nieruchomości wspólnej w taki sam sposób, do czasu wyodrębnienia  
ostatniego lokalu stosuje się zasady obliczania udziału w nieruchomości wspólnej  
takie, jak przy wyodrębnieniu pierwszego lokalu. Przepisu zdania  
poprzedzającego nie stosuje się, jeżeli wszyscy właściciele lokali wyodrębnionych  
i dotychczasowy właściciel nieruchomości dokonają w umowie nowego ustalenia  
wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej. 
 



 
Art. 4. 
1.	1.Dotychczasowemu właścicielowi nieruchomości przysługują co do  
niewyodrębnionych lokali oraz co do nieruchomości wspólnej takie same  
uprawnienia, jakie przysługują właścicielom lokali wyodrębnionych; odnosi się to  
także do jego obowiązków. 
2.	Jeżeli do wyodrębniania własności lokali dochodzi sukcesywnie, właściciele lokali  
już wyodrębnionych nie są stronami umów o wyodrębnieniu dalszych lokali. 
3.	Jeżeli budynek został wzniesiony na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste,  
przedmiotem wspólności jest to prawo, a dalsze przepisy o własności lub  
współwłasności gruntu stosuje się odpowiednio do prawa użytkowania  
wieczystego. 
 
 
Art. 5. 
1.	 Jeżeli powierzchnia gruntu zabudowanego budynkiem, w którym wyodrębniono  
własność lokali, jest większa niż powierzchnia niezbędna do korzystania z niego,  
współwłaściciele mogą dokonać podziału tej nieruchomości. 
2.	Jeżeli powierzchnia gruntu jest zabudowana więcej niż jednym budynkiem  
mieszkalnym, a przynajmniej w jednym z nich wyodrębniono własność lokalu,  
podziału nieruchomości polegającego na wydzieleniu z dotychczasowej  
nieruchomości dwóch lub więcej zabudowanych działek budowlanych dokonuje  
się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce  
nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543). 
 
Art. 6. 
1.	Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości,  
tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa  
i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. 
 
 


 
 
 
Rozdział 2 
Ustanowienie własności lokalu 
 
Art. 7. 
1.	Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także  
jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu  
znoszącego współwłasność. 
2.	Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w  
formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi  
wieczystej. 
 
Art. 8. 
1.	Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna określać w  
szczególności: 
 
1)	rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego  
przynależnych, 
2)	wielkość udziałów przypadających właścicielom poszczególnych lokali w  
nieruchomości wspólnej. 
2.	Współwłaściciele mogą w umowie określić także sposób zarządu nieruchomością  
wspólną. 
3.	Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu może być zawarta albo przez  
współwłaścicieli nieruchomości, albo przez właściciela nieruchomości i nabywcę  
lokalu. 
 
 
 
Art. 9. 
1.	Odrębna własność lokalu może powstać także w wykonaniu umowy  
zobowiązującej właściciela gruntu do wybudowania na tym gruncie domu oraz do  
ustanowienia – po zakończeniu budowy – odrębnej własności lokali i  
przeniesienia tego prawa na drugą stronę umowy lub na inną wskazaną w umowie  
osobę. 
2.	Do ważności umowy, o której mowa w ust. 1, niezbędne jest, aby strona  
podejmująca się budowy była właścicielem gruntu, na którym dom ma być  
wzniesiony, oraz aby uzyskała pozwolenie na budowę, a roszczenie o  
ustanowienie odrębnej własności lokalu i o przeniesienie tego prawa zostało  
ujawnione w księdze wieczystej. 
3.	W wypadku wykonywania umowy w sposób wadliwy albo sprzeczny z umową, na  
wniosek każdego nabywcy, sąd może powierzyć, w trybie postępowania  
nieprocesowego, dalsze wykonywanie umowy innemu wykonawcy na koszt i  
niebezpieczeństwo właściciela gruntu. 
 
Art. 10. 
1.	Właściciel nieruchomości może ustanawiać odrębną własność lokali dla siebie, na  
mocy jednostronnej czynności prawnej. W takim wypadku stosuje się  
odpowiednio przepisy o ustanowieniu odrębnej własności w drodze umowy. 
 
Art. 11. 
1.	Przepisy o ustanowieniu odrębnej własności lokali w drodze umowy stosuje się  
również odpowiednio do wyodrębnienia własności lokalu z mocy orzeczenia sądu  
znoszącego współwłasność nieruchomości. 
2.	Jeżeli uczynienie zadość przesłance samodzielności lokali wymaga wykonania  
robót adaptacyjnych, sąd może w postanowieniu wstępnym, uznającym żądanie  
ustanowienia odrębnej własności lokali w zasadzie za usprawiedliwione,  
upoważnić zainteresowanego uczestnika postępowania do ich wykonania –  
tymczasowo na jego koszt. W razie przeszkód stawianych przez innych  
uczestników, sąd – w postanowieniu wstępnym lub w postanowieniu oddzielnym  
– może wydać stosowne nakazy lub zakazy. 


 
 
Rozdział 3 
Prawa i obowiązki właścicieli lokali 
 
Art. 12. 
1.	Właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej  
zgodnie z jej przeznaczeniem. 
2.	Pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków  
związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają  
właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku  
właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem  
nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych  
przychodach. 
3.	Uchwała właścicieli może ustalić zwiększenie obciążenia z tego tytułu właścicieli  
lokali użytkowych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych lokali. 
 
Art. 13. 
1.	Właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany  
utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego,  
uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości  
wspólnej, korzystać z niej w sposób nie utrudniający korzystania przez innych  
współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra. 
2.	Na żądanie zarządu właściciel lokalu jest obowiązany zezwalać na wstęp do  
lokalu, ilekroć jest to niezbędne do przeprowadzenia konserwacji, remontu albo  
usunięcia awarii w nieruchomości wspólnej, a także w celu wyposażenia budynku,  
jego części lub innych lokali w dodatkowe instalacje. 



 
Art. 14. 
1.	Na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności: 
 
1)	wydatki na remonty i bieżącą konserwację, 
2)	opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części  
dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, 
3)	ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są  
pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, 
4)	wydatki na utrzymanie porządku i czystości, 
5)	wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy. 
 
Art. 15. 
1.	Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie  
bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. 
2.	Należności z tytułu kosztów zarządu mogą być dochodzone w postępowaniu  
upominawczym, bez względu na ich wysokość. 
 
Art. 16. 
1.	Jeżeli właściciel lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat lub  
wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko obowiązującemu  
porządkowi domowemu albo przez swoje niewłaściwe zachowanie czyni  
korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym, wspólnota  
mieszkaniowa może w trybie procesu żądać sprzedaży lokalu w drodze licytacji na  
podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z  
nieruchomości. 
2.	Właścicielowi, którego lokal został sprzedany, nie przysługuje prawo do lokalu  
zamiennego. 
 
Art. 17. 
1.	Za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej odpowiada wspólnota  
mieszkaniowa bez ograniczeń, a każdy właściciel lokalu – w części  
odpowiadającej jego udziałowi w tej nieruchomości. 
 
Rozdział 4 
Zarząd nieruchomością wspólną 
 
Art. 18. 
1.	Właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo  
w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu  
nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie  
fizycznej albo prawnej. 
2.	W razie sukcesywnego wyodrębniania lokali przyjęty przez dotychczasowych  
współwłaścicieli sposób zarządu nieruchomością wspólną odnosi skutek także do  
każdego kolejnego nabywcy lokalu. 
3.	2a. Zmiana ustalonego w trybie ust. 1 sposobu zarządu nieruchomością wspólną  
może nastąpić na podstawie uchwały właścicieli lokali zaprotokołowanej przez  
notariusza. Uchwała ta stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej. 
4.	Jeżeli sposobu zarządu nie określono w umowie, o której mowa w ust. 1, lub w  
uchwale zaprotokołowanej przez notariusza, obowiązują zasady określone w  
niniejszym rozdziale. 
 



Art. 19. 
1.	Jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal  
do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż siedem, do zarządu  
nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu  
cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. 
 
Art. 20. 
1.	Jeżeli lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż  
siedem, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze  
jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Członkiem zarządu może być  
wyłącznie osoba fizyczna wybrana spośród właścicieli lokali lub spoza ich grona. 
2.	Zarząd lub poszczególni jego członkowie mogą być w każdej chwili na mocy  
uchwały właścicieli lokali zawieszeni w czynnościach lub odwołani. 
 
Art. 21.  
1.	Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz  
oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. 
2.	Gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową  
składają przynajmniej dwaj jego członkowie. 
3.	Zarząd na podstawie pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 22 ust. 2, składa  
oświadczenia w celu wykonania uchwał w sprawach, o których mowa w art. 22  
ust. 3 pkt 5, 5a i 6, ze skutkiem w stosunku do właścicieli wszystkich lokali. 
 
Art. 22. 
1.	Czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie. 
2.	Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu  
potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej  
czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów  
stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie  
prawem przewidzianej. 
3.	Czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu są w szczególności: 
 
1)	ustalenie wynagrodzenia zarządu lub zarządcy nieruchomości wspólnej, 
2)	przyjęcie rocznego planu gospodarczego, 
3)	ustalenie wysokości opłat na pokrycie kosztów zarządu, 
4)	zmiana przeznaczenia części nieruchomości wspólnej, 
5)	udzielenie zgody na nadbudowę lub przebudowę nieruchomości wspólnej,  
na ustanowienie odrębnej własności lokalu powstałego w następstwie  
nadbudowy lub przebudowy i rozporządzenie tym lokalem oraz na zmianę  
wysokości udziałów w następstwie powstania odrębnej własności lokalu  
nadbudowanego lub przebudowanego, 
6)	udzielenie zgody na zmianę wysokości udziałów we współwłasności  
nieruchomości wspólnej, 
7)	dokonanie podziału nieruchomości wspólnej, 
8)	nabycie nieruchomości, 
9)	wytoczenie powództwa, o którym mowa w art. 16, 
10)	ustalenie, w wypadkach nieuregulowanych przepisami, części kosztów  
związanych z eksploatacją urządzeń lub części budynku służących zarówno  
do użytku poszczególnych właścicieli lokali, jak i do wspólnego użytku  
właścicieli co najmniej dwóch lokali, które zaliczane będą do kosztów  
zarządu nieruchomością wspólną, 
11)	udzielenie zgody na podział nieruchomości gruntowej zabudowanej więcej  
niż jednym budynkiem mieszkalnym i związane z tym zmiany udziałów w  
nieruchomości wspólnej oraz ustalenie wysokości udziałów w nowo  
powstałych, odrębnych nieruchomościach wspólnych, 
12)	określenie zakresu i sposobu prowadzenia przez zarząd lub zarządcę,  
któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób określony  
w art. 18 ust. 1, ewidencji pozaksięgowej kosztów zarządu nieruchomością  
wspólną, zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń  
z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej. 
4.	Połączenie dwóch lokali stanowiących odrębne nieruchomości w jedną  
nieruchomość lub podział lokalu wymaga zgody właścicieli wyrażonej w uchwale.  
W razie odmowy zainteresowany właściciel może żądać rozstrzygnięcia przez sąd. 



 
Art. 23. 
1.	Uchwały właścicieli lokali są podejmowane bądź na zebraniu, bądź w drodze  
indywidualnego zbierania głosów przez zarząd; uchwała może być wynikiem  
głosów oddanych częściowo na zebraniu, częściowo w drodze indywidualnego ich  
zbierania. 
2.	Uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według  
wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie  
postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden  
głos. 
3.	Jeżeli suma udziałów w nieruchomości wspólnej nie jest równa 1 albo większość  
udziałów należy do jednego właściciela bądź gdy obydwa te warunki spełnione są  
łącznie, głosowanie według zasady, że na każdego właściciela przypada jeden  
głos, wprowadza się na każde żądanie właścicieli lokali posiadających łącznie co  
najmniej 1/5 udziałów w nieruchomości wspólnej. 
4.	O treści uchwały, która została podjęta z udziałem głosów zebranych  
indywidualnie, każdy właściciel lokalu powinien zostać powiadomiony na piśmie. 
 
Art. 24. 
1.	W razie braku zgody wymaganej większości właścicieli lokali zarząd lub  
zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób  
określony w art. 18 ust. 1, może żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie  
mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich  
właścicieli. Sprawę sąd rozpoznaje w postępowaniu nieprocesowym. 
 
Art. 25. 
1.	Właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z  
przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady  
prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza  
jego interesy. 
2.	Powództwo, o którym mowa w ust. 1, może być wytoczone przeciwko wspólnocie  
mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu  
właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści  
uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. 
3.	Zaskarżona uchwała podlega wykonaniu, chyba że sąd wstrzyma jej wykonanie do  
czasu zakończenia sprawy. 
 



Art. 26. 
1.	Jeżeli zarząd nie został powołany lub pomimo powołania nie wypełnia swoich  
obowiązków albo narusza zasady prawidłowej gospodarki, każdy właściciel może  
żądać ustanowienia zarządcy przymusowego przez sąd, który określi zakres jego  
uprawnień oraz należne mu wynagrodzenie. Sąd odwoła zarządcę, gdy ustaną  
przyczyny jego powołania. 
2.	Jeżeli w terminie dwóch lat od dnia wyodrębnienia własności pierwszego lokalu w  
nieruchomości, w której liczba lokali wyodrębnionych oraz niewyodrębnionych  
jest większa niż siedem, właściciele lokali nie dokonają wyboru zarządu ani nie  
powierzą zarządu nieruchomością wspólną w umowie zawartej w formie aktu  
notarialnego, to ustanowienia zarządcy przymusowego przez sąd może żądać  
także dotychczasowy zarządca nieruchomości, który sprawował zarząd  
nieruchomością w dniu, w którym wyodrębniono własność pierwszego lokalu, i  
kontynuował zarząd tą nieruchomością przez okres co najmniej dwóch lat. 
 
Art. 27. 
1.	Każdy właściciel lokalu ma prawo i obowiązek współdziałania w zarządzie  
nieruchomością wspólną. Nie uchybia to jednak przepisom art. 21 ust. 1 i art. 22  
ust. 1. 
 
 
 
Art. 28. 
1.	Właściciel lokalu pełniący obowiązki członka zarządu może żądać od wspólnoty  
wynagrodzenia odpowiadającego uzasadnionemu nakładowi pracy. 
 
Art. 29. 
1.	Zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w  
sposób określony w art. 18 ust. 1, jest obowiązany prowadzić dla każdej  
nieruchomości wspólnej, określoną przez wspólnotę mieszkaniową, ewidencję  
pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczek  
uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów na rzecz  
nieruchomości wspólnej. 
2.	1a. Okresem rozliczeniowym wspólnoty mieszkaniowej jest rok kalendarzowy. 
3.	1b. Zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w  
sposób określony w art. 18 ust. 1, jest obowiązany sporządzić protokół przejęcia  
nieruchomości i jej dokumentacji technicznej (budowlanej, powykonawczej i  
książki obiektu budowlanego) w imieniu wspólnoty mieszkaniowej,  
przechowywać dokumentację techniczną budynku oraz prowadzić i aktualizować  
spis właścicieli lokali i przypadających im udziałów w nieruchomości wspólnej. 
4.	1c. Zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w  
sposób określony w art. 18 ust. 1, jest obowiązany do podjęcia czynności  
zmierzających do opracowania lub aktualizacji dokumentacji technicznej budynku  
i rozliczenia kosztów związanych z opracowaniem lub aktualizacją tej  
dokumentacji. 
5.	Jeżeli uchwała właścicieli lokali nie stanowi inaczej, koszty opracowania lub  
aktualizacji dokumentacji technicznej budynku obciążają: 



 
1)	do czasu wyodrębnienia własności ostatniego lokalu – dotychczasowego  
właściciela nieruchomości, 
2)	po wyodrębnieniu własności ostatniego lokalu – wszystkich właścicieli  
lokali w częściach odpowiadających ich udziałom w nieruchomości  
wspólnej. 
6.	Zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w  
sposób określony w art. 18 ust. 1, może żądać od właścicieli lokali okazania  
dokumentów potwierdzających prawo własności lokali. 
7.	Właściciele podejmują uchwałę w przedmiocie udzielenia absolutorium zarządowi  
lub zarządcy, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób  
określony w art. 18 ust. 1, z prowadzonej przez niego działalności. 
8.	Prawo kontroli działalności zarządu służy każdemu właścicielowi lokalu. 
 
Art. 30. 
1.	Zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w  
sposób określony w art. 18 ust. 1, jest obowiązany: 
 
1)	dokonywać rozliczeń przez rachunek bankowy, 
2)	składać właścicielom lokali roczne sprawozdanie ze swojej działalności, 
3)	zwoływać zebranie ogółu właścicieli co najmniej raz w roku, nie później  
niż w pierwszym kwartale każdego roku. 
2.	1a. W wypadku gdy zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną  
powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1, nie zwoła zebrania ogółu  
właścicieli lokali w terminie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zebranie coroczne  
może zwołać każdy z właścicieli. 
3.	Przedmiotem zebrania, o którym mowa w ust. 1, powinny być w szczególności: 
 
1)	uchwalenie rocznego planu gospodarczego zarządu nieruchomością  
wspólną i opłat na pokrycie kosztów zarządu, 
2)	ocena pracy zarządu lub zarządcy, któremu zarząd nieruchomością wspólną  
powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1, 
3)	sprawozdanie zarządu i podjęcie uchwały w przedmiocie udzielenia mu  
absolutorium. 
 
Art. 31. 
1.	Zebrania właścicieli mogą być także, w razie potrzeby, zwoływane przez zarząd  
lub zarządcę, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób  
określony w art. 18 ust. 1,zwoływane są na wniosek właścicieli lokali  
dysponujących co najmniej 1/10 udziałów w nieruchomości wspólnej przez zarząd  
lub zarządcę, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób  
określony w art. 18 ust. 1. 
 



Art. 32. 
1.	O zebraniu właścicieli zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością  
wspólną powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1, zawiadamia każdego  
właściciela lokalu na piśmie przynajmniej na tydzień przed terminem zebrania.  
2.	W zawiadomieniu należy podać dzień, godzinę, miejsce i porządek obrad. W  
wypadku zamierzonej zmiany we wzajemnych prawach i obowiązkach właścicieli  
lokali należy wskazać treść tej zmiany. 
 
Art. 32a. 
1.	Jeżeli grunt wchodzący w skład nieruchomości wspólnej nie spełnia wymogów  
przewidzianych dla działki budowlanej, uniemożliwiając prawidłowe i racjonalne  
korzystanie z budynków i urządzeń z nimi związanych, zarząd lub zarządca,  
któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób określony w art.  
18 ust. 1, jest obowiązany przedstawić właścicielom lokali projekty uchwał w  
sprawie: 
 
1)	wyrażenia zgody na nabycie przyległych nieruchomości gruntowych  
umożliwiających spełnienie wymogów przewidzianych dla działek  
budowlanych, 
2)	udzielenia zarządowi lub zarządcy, któremu zarząd nieruchomością  
wspólną powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1, pełnomocnictwa  
do wykonania odpowiednich, prawem przewidzianych, czynności  
zmierzających do nabycia przyległych nieruchomości gruntowych na rzecz  
wspólnoty mieszkaniowej. 
Art. 33. 
1.	W razie powierzenia zarządu osobie fizycznej lub prawnej, w trybie  
przewidzianym w art. 18 ust. 1, w braku odmiennych postanowień umowy,  
stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału. 
 
Rozdział 5 
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe 
 
Art. 34–38. (pominięte). 
 
Art. 39. 
1.	Minister Sprawiedliwości dostosuje do niniejszej ustawy rozporządzenie z dnia 18  
marca 1992 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o księgach wieczystych i  
hipotece (Dz. U. Nr 29, poz. 128) 1. 
2.	Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa tryb egzekucji z  
lokali stanowiących odrębne nieruchomości. 
 
Art. 40. 
1.	Państwowe lub komunalne jednostki organizacyjne, sprawujące na podstawie  
przepisów dotychczasowych zarząd nieruchomościami wspólnymi, są obowiązane  
zapewnić dla każdej z zarządzanych nieruchomości wspólnych ewidencję  
umożliwiającą najpóźniej od dnia 1 października 1994 r. ustalenie kosztów i  
przychodów dla każdej wspólnej nieruchomości oraz powiadomić  
współwłaścicieli, nie później niż do dnia 30 listopada 1994 r., o zmianach, jakie  
wprowadza niniejsza ustawa co do sposobu zarządzania nieruchomością wspólną  
oraz co do ponoszenia jego kosztów. 
2.	Do czasu uregulowania tych spraw przez właścicieli do zarządu, o którym mowa  
w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej ustawy dotyczące zarządu  
zleconego przez właścicieli osobie fizycznej lub prawnej. 
 



Art. 41. 
1.	Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z wyjątkiem przepisu art. 40  
ust. 1, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.